Monica mætt
Orðið á götunni er að Monica Lewinsky sé snúin aftur...
Dixi
Ísak Sigurjón bloggaði klukkan 23:39 | |
Slátrun
Ég var að blaða í bók eftir afa í dag, fyrsta bindið af Sögu Sauðárkróks, og rakst þar á stórskemmtilega lýsingu á því hvernig slátrun fór fram á Króknum áður en fyrsta sláturhúsið var reist þar:
Gálgar voru reistir á malarkambinum, og nefndust þeir, sem fóru innan í, gálgamenn. Aðferðir voru allar hinar svaðalegustu. Að sögn Theódórs Friðrikssonar gengu skurðar- og gálgamenn tíðum hálffullir að verki og óðu um blóðvöllinn sem berserkir, ataðir gori, blóði og innyflatægjum. Við fláningu lágu menn á hnjánum í slabbinu. Þegar rigndi eða að gekk með krapahríð, urðu flestir gegndrepa við sláturstörfin, því að fæstir höfðu efni á að kaupa sér hlífðarföt. Venjulega var unnið fram í niðamyrkur, og fór þá lítið fyrir þrifnaðirnum. Öskrin og ósköpin í gálga- og skurðarmönnum urðu ferlegri eftir því, sem á leið daginn og meir var drukkið.
Kristmundur Bjarnason, Saga Sauðárkróks, Fyrri hluti, bls. 387
Mikið vildi ég gefa fyrir að geta skroppið aftur í tímann og orðið vitni að þessum aðförum. Einhvern veginn hef ég á tilfinningunni að sláturstörfin séu ekki jafn fjörug á að líta í dag.
Dixi
Ísak Sigurjón bloggaði klukkan 13:50 | |
Endist og endist
Pabbi benti mér á stórskemmtilega vísu um daginn eftir Bjarna Jónsson frá Gröf í Víðidal. Vísan er orðin nokkurra ára, enda dó Bjarni árið 1980, en hún á hins vegar alveg bráðvel við í dag:
Hugarvíl og harmur dvín horfi ég á frúna. Það er eina eignin mín sem ekki rýrnar núna.
Bis später...
Dixi
Ísak Sigurjón bloggaði klukkan 13:44 | |
Nagli
Fyrr í dag skrapp ég í bíó með kvinnunni, Litla-Per og Sigurbjörgu. Við fórum á Bond myndina sem frumsýnd var í dag, Quantum of Solace. Hér er í raun á ferðinni framhald af þeirri síðustu, Casino Royale, með Daniel Craig í aðalhlutverki. Myndin var prýðilegasta skemmtun, mörg og skemmtileg hasaratriði en óvenju lítið um húmor vitleysisgang. Það er óhrekjanleg staðreynd að hvað hasar varðar eru gömlu Bond-myndirnar rusl við hliðina á þessum tveimur nýjustu. Vera kann að slík yfirlýsing fari fyrir brjóstið á einhverjum gömlum Bond-aðdáendum og þá á það sem næst kemur ekki eftir að gleðja þá meira:
- Daniel Craig er langtum harðastur og svalastur af þeim sem leikið hafa James Bond fram að þessu.
Vera kann að leikarinn í eigin persónu sé ekki jafn mikill nagli og Sean Connery er í raun og veru, en það breytir því ekki að Bond hefur aldrei verið harðari og miskunnarlausari en nú. Ég fagna því að það hefur heppnast að endurreisa veldi James Bond, sem var orðinn að vandræðalegum aulasjarmör við hliðin á hinum JB-unum, Jack Bauer og Jason Bourne. Til hamingju herra Spergilkál!
Ég mæli því eindregið með því að þið skellið ykkur í biffen og sjáið þessa ágætu mynd, þrátt fyrir að bíómiðinn kosti álíka mikið nú eins og nýr Porsche Cayenne kostaði fyrir hálfu ári.
Dixi
Ísak Sigurjón bloggaði klukkan 21:37 | |
Nóg er til af fíflunum
í gærkvöld heimsótti ég Hildigunni í vinnuna og fékk að verða vitni að því merkilega starfi sem fer fram hjá Já 118. Það var eins og besta bíó en það sem tók við var þó ekki síðra. Á miðnætti var Hildigunnur búin að vinna og við röltum á Kaffi Karólínu til að fá okkur drykk. Eins og stundum gerist eftir dvöl í bænum ákváðum síðan við að fá okkur matarbita áður en við héldum heim. Fimm stjörnu veitingastaðurinn Hlölli varð fyrir valinu.
Þar sem við sátum og biðum eftir fitubombunum okkar komu inn tvær konur og pöntuðu sér báta. Stuttu seinna fór önnur þeirra að kvarta undan matreiðslunni á sínum bát og bað um að hráefnið í hann yrði steikt á annari pönnu, hún væri nefnilega með ofnæmi. Við Hildigunnur glottum yfir því að hún skyldi halda að starfsfólk Hlölla ætti þess kost að elda fyrir hana á sér pönnu, en okkur óraði ekki fyrir því sem koma skyldi. Ekki man ég orðrétt það sem fór á milli kaupmanns og kúnna, en innihaldið var þó eitthvað á þessa leið:
|
Afgreiðslukonan:
|
Er þetta alvarlegt?
|
|
Viðskipta(ó)vinurinn:
|
Já mig langar sko ekkert sérstaklega til að fá ofnæmisviðbrögð sko, það er ekkert geðveikt skemmtilegt sko! Ég vil eiginlega bara ferskt grænmeti sko, en það má alveg steikja það.
|
|
Afgreiðslukonan:
|
Hvað er það sem þú ert með ofnæmi fyrir segirðu?
|
|
Viðskipta(ó)vinurinn:
|
Ég er með ofnæmi fyrir kjöti, kryddi og sósu.
|
Eins og nærri má geta gátum við ekki lengur á okkur setið og skelltum uppúr. Látum vera með fáránleika þeirrar hugmyndar að vera með ofnæmi fyrir kjöti, kryddi og sósu, en hvernig í ósköpunum dettur manneskju, sem heldur að hún þjáist af slíku ofnæmi, í hug að fara á Hlölla?!
Dixi
Ísak Sigurjón bloggaði klukkan 18:58 | |
Flugstöð Leifs Eiríkssonar
Hola! En ógeðslegt orð. Þá er maður sestur niður á flugvellinum á leiðinni út fyrir íslenska landhelgi í annað skipti í þessum mánuði. 1. júlí hélt ég til Kaupmannahafnar og þaðan til Roskilde á indæla tónlistarhátíð. Of langt mál yrði að segja frá þeirri ferð í smáatriðum og því læt ég duga nokkra punkta.
Staðbundin lággildi á Roskilde Festival:
- Sænska popppíkan Lykke Li
- Íslendingur með loftriffil og skerta heilastarfsemi
- Sænski plastpopprokkarinn Bob Hund
- Að missa af Slayer
Staðbundin hágildi á Roskilde Festival:
- Radiohead
- Chemical Brothers
- Holy Fuck
- Dvergur á þríhjóli
- Gratis kartöflugratín klukkan 04:00
Nú er svo seinni júlíferðin að bresta á, til Tenerife með fjölda misgáfulegra einstaklinga sem flestir tengjast mér blóðböndum. Allan þennan tíma er Hildigunnur heima að vinna, því að allt kostar þetta eitthvað!
Að lokum langar mig að geta þess að ég heyrði það áðan að einungis einn aðili í stórfjölskyldunni minni hefur verið í skátunum. Þetta væri svo sem ekki í frásögur færandi nema fyrir þær sakir að téð frænka mín ku hafa verið rekin fyrir að berja aðra skátastelpu. Sjaldan hef ég verið jafn ánægður með sögu fjölskyldunnar.
Bis später...
Dixi
Ísak Sigurjón bloggaði klukkan 15:02 | |
|